Ağıtlar var içimde dilime dökemediğim içimi yakan … Kıyaslamak , aramak
, özlemek … hepsi geçti peki ne kaldı.. sessizlik.. Bir omuz lazımdı
sessizce yaslanabileceğimm hıçkırıklarımı duymasa da dindirebilecek
birinn omuzu . Kalabalık bi yalnızlık.En başa dönmeli yine geceler yine
aynı gece nasılsa güneş aynı güneş .. Acılar sadece ilüzyon değilmiydi
kuralları çiğnemeli yine inanmalı sonsuz masallara , yanmalı tekrar
doğabilmek için kim bilir gelen gidenden daha büyük parça götürecek
belki de ama..!!
(alıntı)

Reklamlar