Kimi zaman, kimi gençler, hayatının dönüm noktasını teşkil edecek eşini tanıma ve görmek için haya ve hicap perdeleri aralayamıyor, veya tamamen perdeleri yırtıyor! Bu, diğerleri gibi, hâyâ duygusunun da sapmasındandır
Hâyâ, meşrû işlere, meşrû çerçevede kullanılmalı Ne var ki, birçok gencimiz, hicap perdelerine sarılıp boğuluyor! Şüphesiz ki bu “dinin” değil, çarpık eğitimle terbiyenin, örf ve geleneklerin baskısından kaynaklanıyor
Dinimiz, her meselenin meşrû çerçevede, meşrû zeminlerde, meşrûiyet içinde tartışılmasını, konuşulmasını, öğrenilmesini, öğretilmesini emreder, öğütler Evlenmek, âile müessesesini ihya etmek, dinimizce mukaddes sayılmış; teşvik edilmiştir
Öyle ise bu konuda çekingen değil, bilâkis cesaretli davranmak gerekir Çevrenin bâtıl ve yanlış baskılarını da aşmak için, müsbet bir şekilde mücâdele vermek, zaten herkesin vazifesi Çünkü burada “emr-i bil-ma’rûf veya nehy-i anil-münker” söz konusu
Evlenmek için adayların biribirini görmeleri, fikir sahibi olmaları, İslâmın “Eş seçme hürriyetinin” bir gereğidir Görmeden, tanımadan gerçekleştirilecek evlilikleri Kur’ân ve Sünnet zorbalık olarak değerlendirir ve buna asla cevaz vermez! Bazı çevre ve bölgelerde kıza veya erkeğe sormadan böyle bir davranış içine girmeleri, İslâmiyet’i bağlamaz O hareket, yanlış bir gelenek ve anlayıştır Gelenek ve cehâletten kaynaklanan yanlışlıkları, İslâmiyete fatura etmek, cinâyettir Tıpkı, yanlış teşhis koyan ve yanlış ameliyat yapan doktorun hatasını, tıp ilmine mal etmek gibi
Hiçbir erkek ve kız, istemediği kişi ile zorla evlendirilemez Kişi, hayatını birleştireceği insanı görmeli Sadece görmek yetmez Mutlaka biribirinin huyu, suyu, beklentileri, düşünceleri, hayata bakış açıları, hatta aileleri hakkında teferruatlı bilgiye sahip olmalı Ta ki, hayalî bir evlilik olmasın ve sonradan hayal kırıklıkları yaşanmasın
Cemiyetin, sosyal yapının ana direği âiledir Dünyevî ve uhrevî saadetin kazanılması, sağlam bir âile yuvası kurmaya bağlıdır Muhkem bir yuvanın da kurulabilmesi için, tarafların denk olması gerekir Bunun tesbiti için de, tarafların biribirini görmesi, araştırması lâzım değil, elzemdir!
Evlilik, âhiret âleminde de sürecek ebedî bir akittir Elbette, evlenecek olan insanların biribirini görüp, gönüllerinin ısınıp, ısınmadığının tesbitini yapmaları şart
Kur’ân ahlâkını yaşayan haya ve edep timsali Peygamberimiz (asm) “Allah bir kişinin kalbine bir kadınla evlenme isteği koyduğunda ona bakmasında bir sakınca yoktur” 1 tavsiyesinde bulunmuştur
Hatta, yüzüne, boynuna ve ayaklarına bakmasına da izin verilmiştir Hz Enes’in (ra) rivayetine göre, Hz Peygamber (asm) Ümmü Süleym’i, bakması için bir kadına göndermiş ve ‘Ökçe üstü ayak kirişlerine bak boynunu kokla” 2 Bir başka rivayette, “dişlerini kokla” buyurmuştur
Âlimlerin ekserisi, “yalnız el ve yüze bakılabilir” derken, Evzâî ve Ahmed bin Hanbel, “baş, kollar, dize kadar ayakların da görülebileceğini” ifâde eder
Bir başka hadis-i şerîfte, rehber-i ekmel olan Peygamberimiz (asm) şöyle buyurduğunu Ebu Hureyre (ra) şöyle nakleder:
“Rasulullahın (asm) yanında bulunuyordum Birisi gelerek, Ensar’dan bir kadınla evlenmek istediğini ona iletti ona:
“O kadını gördün mü?” diye sordu O zât:
“Hayır; görmedim” cevabını verdi Bunun üzerine:
“Öyle ise git onu yakından gör Çünkü Ensar’ın gözlerinde biraz kusur olabilir” 3
Kız, erkek her iki taraf da biribirine mahrem sınırlar, yâni meşrû çerçevede bakabilir, konuşabilir, meseleleri müzakere edebilir, hatta etmelidirler Yüz, el ve boya bakmak zaten kâfi miktarda fikir verir Her iki taraf da araya aracı koyabilir, biribirleri hakkında malûmat sahibi olabilirler Erkeğin erkeğe, kadının da kadına diz ve göbek arasındaki kısım hariç, biribirine bakması caizdir Gizli ve habersiz (başka fitnelere kapı açılmaması durumunda) bakış da, “evlenmek kastı” ile olursa meşrû kabul edilmiştir Hattâ, Peygamber Efendimizin (asm) ifâdesiyle, “Bu anlaşıp mutlu olmanız için daha uygundur” 4 zarûrîdir
Siz bu konularda hassas olduğunuz gibi, başkaları da hassastır Nihayet, bu meseleler hayatın bir zaruretidir ve hepimizin uyması gereken meselelerdir Yalnız, İslâmiyetin çizdiği çerçeve içinde kalınırsa, “görme, nişan ve evlilik” meselelerinden herhangi bir fitne çıkmaz, yanlış anlaşılma olmaz ve hicap duyulmaz Aksi halde, fitne-fesat karışabilir
Burada asıl olan husus, dindarlık, siret, ahlâk, iç güzelliğinin yanında; suretin; yani, boy-pos, endam, fizikî yapının da önem arz ettiği ve denkliğidir
Dipnotlar: 1- İbn-i Mâce, Nikâh: 9; 2- İslâm Fıkhı Ansiklopedisi, s 22; 3- Müslim, Nikâh: 74; 4- Nesâî, K, Nikâh 17; Tirmizi, Nikâh, 5
Ali Ferşadoğlu

Reklamlar