Farkettimki..

Hayatıma Bir ŞekiLde Bir yerlerden giren Herkes
Önceki yaraLarımdan bahsediyor…
OnLara neden
oLanLara Lanet Ediyor.
Ben FarkLıyım onLar gibi değiLim
Benden sana zarar geLmez
Bana
güven,seni incitmem
Diyor..
Ne oLur güven bana
Beni kendimLe Bitip tükenmek biLmeyen aLışverişLere
sokuyor yeniden
Aynı şeyLeri defaLarca sorguLamak
KızıLacak yerde biLe kızamamak
Affetmek..
Geçmişi affetmek,geleceği affetmek
oLanLarı,
oLacakLarı,herşeyi
herkesi affetmek
Güvenmek,en oLmadık erdemLeri güzeLLikLeri yükLeyip
Güvenmek…
Gözünün içine bakıp birşey söyLendiğinde
sorguLamamak
Rüzgar esince bütün kartLar dağıLmayacakmış gibi güLümsemek
SevabıyLa günahıyla kabuL edip
inanmak
Güvenmek işte be Güvenmek!!
Sonra,
O güvendikLerim diğerLeri oLmayanLar hani
Beni gözünden sakınanLar
An
geLiyor onLar öyLe iLginç
ÖyLe orjinaL, öyle sinsi
Ama asLında o kadar
basit,
O kadar beLLi ve kLasik bir şekiLde
Ağır adımLarLa
FarkLı bir yoLdan
yürüyüp
Kabuk bağLamış yarayı bir anda parçaLıyorLar
Aynı yaraya bir sürü kardeş
getiriyor sevdikLerim
Değer VerdikLerim..
GüvendikLerim
Hayat beni hep aynı yerden kaynatıyor
FarkLı yoLLardan,
FarkLı insanLarLa
ama..
Hep aynı yerden…

Reklamlar